martes 13 de mayo de 2008

Débora Silva e Roosvelt Rodrigues






























Dous semifinalistas de Son de Estrelas son Débora e Roosvelt. Son os dous de Boiro ainda que Roosvelt naceu noutro país. Mañán vai a celebrarse o programa en Boiro, na calle peatonal, ao lado da miña casa.


Para darlles un voto mandar un sms: favorito (debora) (Roosvelt) ó 7788

domingo 20 de abril de 2008

Louis Pasteur


Louis Pasteur
Pasteur fue un gran científico francés. A principios del siglo XIX, cuando Pasteur era todavía un niño, no se conocía la causa de las infecciones. Sus investigaciones demostraron que los gérmenes producían estas enfermedades. Pasteur descubrió también vacunas, como la de la rabia. Además, sus estudios ayudaron a salvar la industria del vino y de la seda en Francia, país en el que fue considerado un héroe.

LA INFANCIA Y LOS ESTUDIOS DE PASTEUR
Louis Pasteur nació el 27 de diciembre de 1822 en Dole, Francia. Después, su familia se marchó a vivir a la pequeña ciudad de Artois, donde Louis creció. Estudió Física y Química en París. Más tarde, se dedicó a la enseñanza y a la investigación y se convirtió en profesor de Química. Pasteur hizo algunos descubrimientos químicos muy importantes antes de estudiar un proceso llamado fermentación.

PASTEUR AYUDÓ A SALVAR LA INDUSTRIA DEL VINO
En Francia, la fabricación del vino era una industria muy importante. A mediados del siglo XIX esta industria tenía muchos problemas. La mayor parte del vino se estropeaba.
Los cambios químicos que producen los microbios (organismos microscópicos) en sustancias orgánicas como los alimentos reciben el nombre de fermentación. Pasteur investigó la fermentación del vino. Demostró que las levaduras, un tipo de microbios, convierten el zumo de uva en vino. También, comprobó que las bacterias, otro tipo de microbios, invadían el vino y lo estropeaban.
Pasteur descubrió que el calor destruía las bacterias. Antes de añadir la levadura, calentó mucho el zumo de uva para eliminar las bacterias. Después, aplicó lo que había aprendido también a la leche. Si la leche se calentaba a altas temperaturas antes de embotellarla, se conservaba mejor.
¡Mira un cartón de leche de tu nevera! La etiqueta dice “leche pasteurizada”. Gracias a Louis Pasteur la leche que bebemos es más segura y dura más tiempo. En honor de Pasteur, el método de calentamiento de los alimentos para destruir los gérmenes se llamó “pasteurización”.
Además, el proceso de fermentación que Pasteur estudió es muy importante en la elaboración de muchos alimentos. La fermentación se utiliza por ejemplo para hacer pan o para convertir la leche en yogur.

PASTEUR SALVÓ LA INDUSTRIA DE LA SEDA
Pasteur también ayudó a salvar la industria de la seda francesa. La seda procede de los capullos de los gusanos de seda. Los gusanos fabrican hilo de seda para tejer los capullos. A mediados del siglo XIX, una enfermedad llamada pebrina estaba terminando con los gusanos de seda. Pasteur descubrió que los gérmenes infectaban los huevos que después se convertían en gusanos. Los gusanos de seda morían antes de tejer los capullos. Pasteur enseñó a los productores de gusanos de seda como impedir que los huevos se infectaran por este germen. Demostró que si se deshacían de los huevos infectados, podían evitar que la enfermedad se extendiera. El descubrimiento de Pasteur salvó la industria de la seda en Francia. ¡Al salvar las industrias del vino y de la seda, Pasteur se convirtió en un héroe!

PASTEUR Y LA TEORÍA DE LOS GÉRMENES
A principios del siglo XIX, cuando Pasteur era aún un niño, no se conocía la causa de las infecciones. Nadie sabía que los gérmenes transmitían enfermedades. En aquella época no existían los antibióticos, ni tampoco otros medicamentos. Mucha gente moría a causa de las infecciones.
Con ayuda del microscopio, los científicos habían visto unos seres vivos muy pequeños que llamaron bacterias. Pero nadie sabía lo que eran. Algunos investigadores se preguntaban si las bacterias podían causar enfermedades. Otros, se reían de esta idea. ¿Cómo algo tan pequeño podía hacer que las personas o los animales enfermaran?
Pero, ¿de dónde venían los gérmenes? En aquel tiempo muchos científicos creían que las bacterias y otros seres vivos podían nacer de algo que no estaba vivo. La mayoría de la gente pensaba que las bacterias procedían del ambiente, sobre todo de la suciedad. Pensaban que las moscas surgían de la carne podrida y que los gusanos nacían del barro. Esta idea recibió el nombre de generación espontánea. Pasteur demostró que esto no era verdad. Comprobó que las bacterias existían en el ambiente y entraban en los seres vivos donde se multiplicaban.
Pasteur consideraba que las enfermedades se debían al ataque de gérmenes que procedían del exterior de nuestro cuerpo. Descubrió que las bacterias producían muchas enfermedades. Este descubrimiento tan importante se llamó la “teoría de los gérmenes como causa de la enfermedad”. Todas estas ideas llevaron al estudio y desarrollo de los antibióticos y de otros medicamentos necesarios para destruir las bacterias y curar las enfermedades. ¡Las investigaciones de Pasteur han sido muy importantes para la medicina!

LAS VACUNAS
Pasteur dedicó el resto de su vida a investigar las causas de algunas enfermedades y cómo evitarlas. Descubrió cómo hacer vacunas. Observó que en su laboratorio podía conseguir debilitar los gérmenes; después, los introducía en el cuerpo de los animales. El cuerpo de estos animales luchó contra estos gérmenes más débiles y los venció. Los animales habían fabricado defensas contra ellos y si se infectaban de nuevo no enfermaban.
Pasteur fabricó una vacuna para proteger a las ovejas de una enfermedad llamada ántrax. El ántrax es causado por bacterias que infectan a los animales. Pasteur descubrió vacunas contra enfermedades de los pollos y de otros animales.

LA VACUNA DE LA RABIA
Uno de los descubrimientos más importantes de Pasteur fue la vacuna contra la rabia. Ahora, los científicos saben que la rabia está causada por un virus que afecta al cerebro y a los nervios. Las personas enferman de rabia si son mordidas por un animal que tiene la enfermedad.
Los virus son mucho más pequeños que las bacterias. Pasteur no podía verlos con los microscopios del siglo XIX. Él sabía que en la saliva había algo que causaba la rabia. Por esta razón, Pasteur estudió la saliva de los animales que padecían esta enfermedad. En su laboratorio, consiguió debilitar el virus de la rabia haciendo experimentos con líquidos que procedían de animales enfermos.
Un día de 1885, un perro con rabia mordió a un niño llamado Joseph Meister. Los padres de Joseph habían oído que Pasteur estaba trabajando en una vacuna contra la rabia. Llevaron el niño a Pasteur y le suplicaron que le ayudara. Pasteur no estaba seguro de que su vacuna pudiera ayudar a Joseph a no enfermar. Pero los padres del niño le rogaron tanto que Pasteur se la dio. La vacuna funcionó. Joseph no contrajo la enfermedad. ¡El descubrimiento de Pasteur ha salvado la vida de muchas personas!
Pasteur se convirtió en un héroe aún más importante. En 1888 se fundó en su honor el Instituto Pasteur en Paris. Pasteur fue nombrado su director y trabajó allí hasta su muerte el 28 de septiembre de 1895. Los franceses organizaron un gran funeral en la catedral de Notre Dame y fue enterrado en su propio Instituto. El Instituto Pasteur todavía existe y es uno de los centros de investigación sobre enfermedades infecciosas más importantes del mundo.

domingo 13 de abril de 2008

Os Tonechos


Eu vexo os tonechos, está moi chulo e gustame moito.
Aínda que non é que me guste tanto o novo Show dos tonechos porque é que o Marqués e algo parvo. E feo e un pouco porcallán.
Aquí tendes un video de fai tempo:

domingo 6 de abril de 2008

Un regalo

Lage regaloume 3 libros moi bonitos.



Chámanse Manolito gafotas, O principiño e Nina e o misterio da octava nota.



Manolito gafotas:





O principiño:



Nina e o misterio da octava nota:

O que mais me gusta é o ultimo.

miércoles 2 de abril de 2008

Foi o meu cumpleanos

O meu cumpreanos foi o 30 de Marzo, foron 14 nenos de regalo demos un chaverio e un clip de formas e tuven gastrionteritis pero foi pouco.


Gustoume moito o fuet, jamon serrano, patatas fritas e refrescos.

Pasamolo moi ben e tiven moitos regalos.

martes 18 de marzo de 2008

O cumpreanos de Celia

O outro día estuven no cumpreanos de Celia, foi en frama(discoteca).Había música, baile, cantantes (nenos)... pasámolo moi ben.

O mais importante foi ter amigos e xente con quen xogar.
Esta e celia e un pouquiño vergonzosa pero xa se lle pasará


domingo 16 de marzo de 2008

Fun a Galiza.net

O Sábado 15 de marzo fun a a xuventude galiza.net,fomos coa academia de informática e con
moita xente de Boiro había moitas actividades e moitas atraccións, coma o toro mecanico, sumo, colchonetas, wii...

No sumo estuven moito tempo porque gustame moito e xoguin contra Marta e Naiara, vimos unha película en 3D que trataba de Galicia e saleu a Igrexa de Cespón.

Comemos nun restaurante e servironos primeiro unha ensalada de pastas e de segundo filete con patacas e de postre xeado de vainilla.


domingo 13 de enero de 2008

Un video

Boas noites, hoxe bou a poñer un video deste ano cando fomos a cantar o aguinaldo, ten partes graciosas sobretodo ao final.

Pasámolo moi ben, eu fun dúas veces, unha ca miña prima Alba, e con unha miga que tamé se chama Alba, e a outra vez foi con Nerea, con Ivá, con Alba e con Manuel.

A verdade e que o pasamos moi ben.

miércoles 26 de diciembre de 2007

Feliz Navidad


Boas noites, fai unhas horas que cheguei de asturias, o día de noiteboa fun a pedir o aguinaldo que e cantar villancicos polas casas, bares, pisos...
E para cantar ese dia, miña prima alba inventamonos unha cancion que era

Deme el aguinaldo señora por

Dios que venimos cuatro y entraremos

dos hay quiquiriqui hay quiquiricuando

que yo no me voi de

aqui sin el aguinaldo

Pois cantado esa canción e moitos villancicos eu ganei vintetantos euros. Que
teñades unha feliz navida e próspero 2008.

miércoles 5 de diciembre de 2007

Encantada

domingo 25 de noviembre de 2007

Entrevista en Certo

Boas noites, o outro día fixéronme unha entrevista por correo electrónico.

Paula García, a rapaza blogueira máis famosa do Barbanza

"Teño moita pachorra"


Non a coñecemos en persoa. Enviámoslle un cuestionario nada curto e foi rapidísima en respostar. As fotos son do seu blog e das que colga en Flickr. Paula García ten nove anos, pero xa leva andado como blogueira máis do que outros quixeran. Para saber máis dela, só hai que ler a súa bitácora, pero nós plantexámoslle estas cuestións.

a) para ti o blog é un xogo? ou tómalo como algo máis serio?
È serio, porque aínda que me divirte conto as miñas cousas.

b) tes xa amigos ou amigas do cole que queren facer o mesmo ca ti ou que xa o están facendo?
Teño un amigo que lle gustaría pero non o pode facer. Pero algúns nenos da academia de informática si o fixeron.

c) cres que nun blog se pode falar de todo ou pensas que hai temas que non se deberían tocar?
Depende do que pense a persoa e o seu gusto. Pero eu creo que todo o mundo pode escribir do que queira.

d) cando consideras que debes escribir no blog? cando che apetece, cando tes algo que contar ou escribes ás veces para mante-lo vivo?
Cando me apetece. Aínda que ás veces meu pai dime que escribo pouco.

e) axúdache algo na túa vida persoal o blog? ordénache os pensamentos, fai que te decates mellor do que pasa, sírveche como desafogo ao xeito dos antigos diarios persoais manuscritos? ou é un simple pasatempo?
Na miña vida persoal non, pero si fai que me decate mellor do que pasa e sérveme para coñecer a outra xente.

f) ao ser unha nena: notas que algún dos lectores do teu blog che tratan como tal? ou sintes que te teñen máis respecto que na vida túa diaria na rúa?
Hai de todo un pouco. Non por ser unha nena me teñen máis ou menos respecto, eso depende das persoas.

g) ti combinas o blog con fotos en Flickr, con vídeos de You Tube que pos sen complexos... daste conta de que moitísima xente non sabe empregar todo iso nin poderá nunca acceder a el porque nunca terá ordenador ou, o que é máis triste, porque nunca quererá aprender? Que lles dirías aos que lle teñen medo á informática e todo o novo aínda que nunca nos lean?
Que non pasa nada, que teñen que probar para saber se lles gusta. As novas tecnoloxías son o presente e van a ser o futuro.

h) din que o dos blogs é unha moda pasaxeira... e que a blogosfeira se está a desinflar, ti como o ves?
Que diso nada, que a xente gústalle o internet é interésalle o mundo dos blogs.

i) escribes algo aparte do blog? contos, novela, poesía? tes pensado xa que vas facer no futuro ou aínda é cedo para iso e estás disfrutando da túa nenez?
Non o único que escribo son os deberes. E sigo disfrutando da nenez.

j) tes móbil? escribes sms con tq e bsos ou as palabras enteiras?
Non teño móbil porque meus pais din que aínda son nova.

l) non lerás o blog de teu pai e non?
Si que o leo. E hai cousas que me gustan e outras non.

ll) faslle caso aos comentarios que che deixan no blog? ou non che afectan?
Fágolle caso a case todos, menos aos malos.

m) internet róubache horas de televisión ou de xogar ou de ler?
Non me rouba tempo.

n) vemos que tes enlaces a outros blogs de nenos, pero moitos apenas actualizan... que ti sigas aí significa que eres constante ou é por amor propio?
Por que me gusta e quero seguir contando cousas.

ñ) saír con Amelia, a blogueira máis vella galega, nun xornal ou nas noticias, que che produce?
Prodúceme moita alegría.

o) webs que máis frecuentas
www.elblogdeflavia.blogspot.com, www.ivanpuentes.com, ...

Tamén vexo páxinas de xogos e infantiles.

p) ídolos da televisión
Gústanme moitas series de televisión. Hospital central, Escenas de Matrimonio, Aida e os debuxos e series infantiles

q) ídolos da música
Paulina Rubio, RBD, la quinta estación e Soraya.

r) conto preferido de sempre -valen varios-
Riciños de ouro.

s) rasgo que máis che caracteriza (segundo ti ou segundo quen che coñece ben)
Miña nai sempre me di que teño moita pachorra. Tómome as cousas con bastante tranquilidade.

t) o que desexarías para o mundo en xeral
Que a xente morrera por natureza, non por que a maten.

u) deportes preferidos
Gústame moito patinar (vou a clases), tamén xogo ao baloncesto, ao voleibol, ao tenis de mesa, bádminton e o fútbol.

w) que pensas do que pasou co vídeo de Boiro, o da paliza ao rapaz?
Eu creo que o culpable non e solo o que lle pegou, senón o que gravaba e os que animaban.

y) cres que aos rapaces se vos escoita suficiente no mundo adulto?
Eu creo que nos escoitan bastante.

z) con permiso de teu pai, empregaremos a Z de Zapatero para unha pregunta sobre nós: que che pareceu Certo cando o vistes
Pois nunca o vira. Pero agora que entrei na web ten boa pinta.

Esta entrevista fíxoma Certo o xornal gratuito do Barbanza.

martes 20 de noviembre de 2007

Vou a ter unha excursión



Boas noites, hoxe quero contar que o día 23 deste mes vou ir a Santiago de excursión. Vamos ver un teatro Inglés e un museo, salimos de aquí ás 9:30 e voltamos 17:00, vamos en autobús e seguramente poñerannos unha película.


Ah e por certo, o venres falei con M. Amelia por teléfono, e ela estaba en Cambados non en Muxía. Acabábanlle de dar un premio moi importante polo seu blog, e díxome que andivese moito por internet pero que solo aprendese o bo e ao malo que non lle fixese caso.

jueves 8 de noviembre de 2007

Gominolas



Gominolas e un novo programa do canal cuatro, eu non os vin pero ao var este video gustoume moito.

Hai xente que di que son os de Parchís, pero a min non mo parece, un dos de gominolas chámase plátano, outro regaliz, outro fresón e pr ultimo menta.

Menta é unha chica e é moi guapa.

lunes 22 de octubre de 2007

O Mundial de F1

Fernando Alonso quedou de 3º na GP de Brasil, podía ser campeón do mundo pero non pudo ser.

A verdade é que me alegro de que ganara Raikkonem, prefería eso a que ganase Hamilton.

E lembrome de cando Hamilton saleuse fora que oíase gritar a moita xente. A meus pais gustalle moito a F1 e sempre ven a pole e ao día sequinte a carreira.

viernes 19 de octubre de 2007

¡No concerto cas amigas!



O mércores, os tutores levaron aos nenos a un concerto á casa da cultura.
Nós na clase temos unha nena que se chama Bárbara, e a violinista chámase Bárbara, no concerto pasámolo moi ben, ¡e ata había unha cantante de ópera!
As fotos sacounas Daniel Torrado Gestoso que fai as fotos para a voz de galizia.
Na foto estamos Lara, Celia, Eu e Valeria.
A e por certo estou lendo un libro de F.Casalderrey que se titula "O misterio dos fillos de Lúa"

lunes 15 de octubre de 2007

Quen e o meu pai

O meu pai o deu blog explica quen é, e esto é o que pon.
Como o nome do blog indica, chámome Blas García. Tiven a sorte de nacer -no ano 1969- nun bonito concello da Ría de Arousa chamado Boiro, máis concretamente na parroquia de Cespón. Co esforzo dos meus pais -en especial- e o meu propio estudiei na Universidade Compostelá a carreira de Filoloxía Hispánica, aínda que debo dicir que o primeiro ano cometín o erro de matricularme en Dereito, e foi un fracaso espectacular; abandonei ao ano seguinte.

A maior parte da miña vida está vinculada á política, ¡a miña gran paixón!. Desde mozo afilieime ao PSOE e ás Xuventudes Socialistas, e dende aí empecei a traballar e a loitar por defender unhas ideas nas que creo por riba de todo.

Estou casado con Eva -canto me atura- e xuntos tivemos dúas nenas: Paula, que ten nove anos, e Nerea, que vai cumprir cinco. E delas non podo dicirvos outra cousa que non sexa que son o mellor que me pasou nesta vida.

Profesionalmente traballo na sede nacional do PSdeG-PSOE -a rúa do Pino- dentro da Secretaría de Organización e Acción Electoral. Ademais son Secretario Comarcal do Barbanza e fun concelleiro en Boiro.

Creo que con esta chega, e o queira saber algo máis que me pregunte.

Un saúdo.
¿Gustavos o que di meu pai?

martes 9 de octubre de 2007

En el Infoempleo


El domingo siete de octubre, salí en el periódico Infoempleo que está dentro del ABC, una de las primeras respuests fue:


M-Me muero y el mejor recuerdo que llevo en mi vida son mis blogueros. Les quiero a todos, aunque a algunos les tengo un cariño muy especial.


P-A los cuatro años ya navegaba por internet pero dicen que desde muy pequeñita andaba siempre debajo del ordenador para intentar darle a las teclas.


A mi me encantó cuando me hicieron las fotos, por que el fotógrafo ponía cada cara.


Me gustó también mucho como salió María Amelia.

martes 25 de septiembre de 2007

O caso de Madeline





O caso de Madeline non da resolto pero hay rumores de que xa a viron en Marruecos.

A sua nai Kate non da pra máis e seus irmáns tampouco e tampouco o seu pai pero eu deixo algunha foto aquí para que vexades como é ou era de guapa gustabache moito xogar a pelota e saltar á corda e falar ca súa nai.

lunes 17 de septiembre de 2007

O cumple de Sandra

Sandra vai facer o Sábado o seu cumple en Teaño se alquén me pode decir como se vai a Teaño desde Boiro.
Eu de todas maneiras penso pasalo ben ainda non sei que lle voua a comprar, miña nai non deixa comprar muñecos.
A Sandra puxéronlle cinco puntos entre os dedos dos pes porque cortouse cun ferro.

Ah, e voltamos a Radio Boiro con Vera, Juan, Álvaro e eu, a e veu unha amiga que coñezo que se chama Laura e falamos da volta ao cole.

miércoles 12 de septiembre de 2007

Primeiro día de escola


Bos días, hoxe foi o primeiro día de escola.

A miña clase e moi grande e ten dúas portas e podes entrar e saís por donde queiras, tocounos coa misma profesora Fina Outeiral non hay ningún neno na clase novo.

Nerea pasa para 5 anos e tocoulles unha clase habilitada para que podan ver como van a ser as clases do curso sequinte, e ten que aprender matemáticas.

Hoxe Lara deume a foto que sacamos os nenos invitados a comunión de ela.

A miña mochila nova e de Rebelde e a Nerea deixolle unha que tiña eu de pequena que casi non a usei.

Tamén volvemos a Radio Boiro con Vera, Juan, eu e unha nova convidada que se chama Laura.

domingo 2 de septiembre de 2007

Volveu Heidi


Heidi volveu a Antena 3, Sábados e Domingos despois de Sin-Chan.
Onde os seus amigos Clara, Pedro, a nai e a avóa de Pedro, a Señorita Rotermeller e o seu avóiño.

Tamén as suas cabras preferidas Diana, Cascabel e Blanquita.
Clara xa sabe andar e anda polas pradeiras con Heidi, Pedro e as cabras.

Tamén Heidi descobre que é a Escola (a onde vai Pedro) o avó dos alpes arregla a casiña de Prdro e tamén lle fai una cama a Clara ao carón de Heidi.
Espero que o vexades, sobre todo os máis pequenos.

jueves 23 de agosto de 2007

Como creceron


Os cinco cans que tiña a miña cadela agora son moito máis maiores, chamanse Flor e Pitufo e son moi bonitos como vedes na foto.

O que pasa e que eran cinco pero miña avóa regaloulle tres a un home, porque a cadela do home non podía ter fillos.

Por iso só temos dous cans.

Pitufo ten a mesma idade ca Flor pero non o parece porque Pitufo medra de ancho e Flor medra de largo.
A e por certo viñeron os meus avós de Asturias, Oliva e Suso e o Sábado vai a vir o meu primo Marcos e os seus pais e tamén meus primos Iván e Manuel cos seus pais.
E tamén teño moitas ganas de coñecer a Ismael e acordome moito de Yago.